على اللّه ذلّت له الصّعاب . توكّل أن تدع الأمر إلى * مقدّر الامور جلّ و علا و در نتيجه توكّل همه كارش را به خدا تفويض كند و حضرت عليه السّلام فرمود : من فوّض أمره إلى اللّه سدده . هركه كارش را به خدا تفويض كند به حدّ كامل آن كار را محكم و اساسى گرداند . كلمهء 4 - قال أمير المؤمنين عليه السّلام : من عرف اللّه خاف اللّه و من خاف اللّه آمنه من كلّ شئ « 1 » . ترجمه : هر كه خدا را شناخت از خدا مىترسد و هركه خدا ترس شد خدا او را از هرترسى ايمن مىسازد . شرح : يعنى هركه خدا را شناخت از او مىترسد و بس « از هيچ كس جز خدا نمىترسد و در حقيقت شجاع‌ترين مردم باشد » ، چنان كه ابن سينا فرمود : العارف شجاع و كيف لا و هو بمعزل عن تقّية الموت . عارف كه از خدا مىترسد و معصيت او نمىكند و مرگ را حضور حق و رحمت حق داند ديگر از مرگ و هيچ حادثه و هيچ مخلوقى نمىترسد زيرا ترس‌ها همه از مرگ است و عارف باللّه مرگ را خوش‌ترين حال و بهترين سعادت خود

--> ( 1 ) . اين كلمه مؤلّف از دو كلمه است . صدر آن در بحار از كافى از امام صادق عليه السّلام ، بدين صورت روايت شده است : عن ابى حمزه قال : قال ابو عبد اللّه عليه السّلام : « من عرف اللّه خاف اللّه و من خاف اللّه سخت نفسه عن الدنيا » ( بحار ، ط بيروت ، ج 67 ، ص 357 ، س 1 ) و ذيل آن كلمه‌اى جداگانه در غرر و درر آمدى بدين صورت است : « من خاف اللّه آمنه اللّه من كل شئ » ( ط نجف ، ص 295 ، س 5 ) . و در شرح آقا جمال بدين صورت است : « من خاف اللّه آمنه اللّه سبحانه من كل شئ » ( ج 5 ، ط 1 ، ص 421 ، ش 9014 ) . قوله : چنان كه ابن سينا فرمود : « العارف شجاع . . . » فصل بيست و چهارم نمط نهم اشارات در مقامات عارفين . عارف رومى در اين معنى در كليات شمس تبريزى گويد : مرگ اگر مرد است گو نزد من آى * تا در آغوشش بگيرم تنگ تنگ من از او عمرى ستانم جاودان * او ز من دلقى ستاند رنگ رنگ